İSİMSİZ YALNIZLIK

Sonbaharda dallardan düşen benim,
Rüzgarlarda savruluyorum arada,
Üşüyorum, toprak sarıyor boş kollarımı
Tutunamadığım dallarda asılı bakışlarım
Vakti geçmiş hevesleri yaşıyorum şimdi.
Ruhum başka bedenlerde dolaşıyor,
Gözlerim başka dünyalara açılıyor
Başkasının gözyaşları ıslatıyor yanaklarımı,
Başkasının acıları yaşatıyor ruhuma,
Gönlümü saran zemheriyi
Bir iki kelime edecek oluyorum, nafile,
Sesim saklanıyor karanlık kuyulara
Ben dahi duymuyorum feryadımı.
Başımda toplanan bulutlardan, ümitle
İnecek rahmet damlasını bekliyorum
Yeni bir bahara müjdeci olur mu diye?

22/02/2013 – İstanbul/B.çekmece