yorgunluk mu
yüreğimin sırtına yük
hayır değil,
bıkkınlık mı
ruhuma ayak bağı
hiç
sanmıyorum
bir garip
hale batmış ruhum
göçmen
kuşların lisanı lazım tarife
birden
parlıyor ve hemen sönüyor
beynimde
ardı sıra çakan kıvılcımlar
ancak
hatırlıyorum
bir alaca
karanlığın ortasında
hayal meyal
tüm duygular
kapıyorum
gözlerimi
gönüllü
karanlık hapsinde
hep sen
çıkıyorsun karşıma
ve tek bir
cümle oluyor
bu
suskunluğuma istisna;
"seni
özledim"
lakin vakit
geç,
ve uzanmıyor
zamanın elleri hayale
bir vuslat ümidiyle
mayalanıyor ömür
ama hayır
sen değil,
bu saatten
sonra ölümdür beklediğim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder