HAYATIN NOTASI

Dokuz sekizlik ritimdi tutulan
Adımlar birer birer ezip geçerken yolları
Derken durulur ve başa alır hayat kendini.
Ve makam rasttan, hüzzama döner,
Başlar işte o an yağmur güftesi.

Düşler, tutar mazinin yakasından,
Çağırır yaşanmışlığı, yağmurda ıslanmaya.
Hayat kulaklarda yankılanır,
Yudum yudum içer namesini.
Adımlar aksaktır, yetişemez artık ritme
Birden aykırı bir ses duyulur
Rahatsız olur hislenen gönüller
Heyhat! Yanlış nota bastın sazende
Hayatın sıradaki notası “es”ti.

BOŞA GEÇMİŞ ÖMÜR BENDEKİ

Salınıp eski zamanlardan bir hatıra sun bana
O eski demlerden bir tat, bir hava getir
Ey rüzgar, süpür semamdan gri bulutları da
Bana huzur dolu bir kalpten neva getir 

Sükuta durmuş umut, kırık düş müzesi gönül
Birer birer terk eylemiş gitmiş diyarı yaran
Yokluğu kalmış gidenin, yitik sevda kabri gönül
Her gidenin ardından kalb-i virandır geriye kalan

Ne söylesem yok alemde bir duyanım, dinleyenim
Zamanı dolmuş, rengi solmuş sözdür dilimdeki
Ne bir reh-i sevda var ilerlediğim, ne bekleyenim
Ne yare ki, boşa geçmiş bir ömür bendeki…             

EYLÜL KAPISI

Eylül kapısının ardından gelsin artık

Gelsin sazendeler, rakkaseler

Konser sahnesine çıkıyor gibi

Ve çalınsın en bilindik şarkılar

Dönsünler etrafımda, hep dönsünler.

Açılsa da eylül kapısı mateme

Eksilmesin neşemizden hiçbir şey.

ATEŞİN MIZRAP TUTAN ELLERİ

Uyandım, kabirden tekrar dirilir gibi uyandım.
Sessiz gece, çepeçevre sarmış beni,
Arkam, sağım, solum karanlık sobe.
Hayır, öyle değil, ruhum onun elinde.

Önümde ışıktan yol, uzakta çok uzakta.
Cebren götürülüyorum, gitmek istemesem de.
Bir adım, bir adım ve bir adım daha…
Huzmeleri doluyor gözbebeklerime, anlıyorum.
Arkam, sağım, solum karanlık sobe.
Hayır, öyle değil ruhum onun elinde.

Alevler yükseliyor birkaç adım ötede,
Avuçları ısınıyor karanlığın, terler gibi ağlıyorum
Bir adım ve bir adım daha, karanlık ardımda artık.
İşte üstündeyim serilmiş kırmızı halının.
Tabanlarımdan karıncalar ilerlerken beynime
Sızıyı mırıldanıyor ruhum,
Sinir tellerine, alevden mızrap vurdukça,
Gözyaşlarımla tutmak istiyorum,
Ateşin mızrap tutan ellerini, ama nafile!
Başaramıyor hiç biri, buharlaşmadan düşmeyi.

*** Gazel 6 ***

Meyhane-yi canda mey-i aşk bizi hammar eder
Afettir andan ayrı düşmek bizi bimar eder

Vaka-yı muhali mümkün kılar, ırağı yakın
Hayal-i yar ile hemhal edip bizi bidar eder

Aşk var iken dilde umur etmeyiz masivaya
Sima-yı şemsin etrafında bizi seyyar eder

Hak ile beden olsa yeksan, nisyan olsa nam
Gam değil çün sine-i canan bizi izmar eder

Sebep ne ola ki Fadi rad misal feryadına
Arzum sükut amma derd-i aşk bizi güftar eder

*** Gazel 5 ***

Benden içre aşkın senin değil nevzad
Ta kal-u beladan olunmuştur bünyad

Dil, edip hendan eyle hıfzetmiş sevdan
Kim ırak olsan şevk ilen eyler terdad

Fikretsem adem-i aşkın, geçtim arzı
Dar olur bana asuman ey melek-zad

Nevk-i müjgan ü kal itdü bedeni la'l
Hekim der bu hal olmaz şifayab minbad

Ya dil-i mecruhum sakin it hay huyun
Ya eyle şol ömr-ü beyhudeyi infad

Kalbedip akl ile aşkı Fadi bir dem
Şöyle oldu kim ehl-i mecnuna üstad

*** Gazel 4 ***

Firkatinle akar gözümden yaş, hun olur
Yekpare tenim nihayette gülgun olur

Ruy-i mahın hatıra geldikçe cananım
Gam az gibi dilde, hicranım efzun olur

İnletse alemi ağyar güzeliz deyu
Hüsnüne karşın niceleri meskun olur

Aşkına şah-ı bendeyim, lutfet nazarın
Yok der isen her günüm ayn-ı kurun olur

Haml-i hicrden na'tuvan olmuş bedenim
Mecnun görse, aşkın unutup mahzun olur

Görmeyip reva, etmesen tedbir-i derman
Eylemez Fadi ah, aşkınla memnun olur..

*** GAZEL 33 ***

Bunca nisyana seni, Halık-ı Rahimim tevbe

Hem isyana etmek gerektir sana hatta evbe

Et tecelli ism-i Münevver ile şu kalbime

Senden ırak her dil ü mekan olur birer izbe

Olsam da pürkusur, reca-yı hubum var necata

Der habibin zira el mer’u mea men ehabbe

Kerim ü Rahimsin gelsek de biedep huzura

Etme at'andan mahrum ya Rab, bitsin hal-i kabbe

Yed ile beraber aç dilün Fadi arz-u hal et

Gizli açık Hakk’a niyazın saklar bu gök kubbe

*** GAZEL 27 ***

Bağ-i dilden güller sunsam sana deste deste

Gülistan-ı cihan hem feda etsem şayeste

Mekândır hem füzun eden hasretin hem zaman

Visalin ne mümkün, ten bitap, kadem aheste

Bezmine varsam bir mesud an-ı seyyalede

Ezadan başka olur mu lütfun bu sermeste

Ne söz fayda eder bu kışnüma yevm-i firakta

Ne Nasuh tesir eder, çün ey yar dilşikeste

Payim atmaktan hak-i ağyarda natuvanem

Hem geçen her anım bezm-i ağyarda dembeste

Vazgeçme Fadiya yed-i cefasından yârin

Meratib-i aşk çektiğin eleme vabeste

*** Gazel 32 ***

Baksan bidayet-i hilkat-i nasa hicret var

Terk-i cennette bir hikmeti ala hicret var

Solmuş nahl-i güller âlemde al tulumbanı

Bülbülü susmuş harap gülistana hicret var

Pinhan od yanar dilde bu zaman-ı acipde

Sinede nur ile mücerred nara hicret var

Azm-i ila-yı nam-ı Celili etsen zeminde

Semadan arza inayetçün sana, hicret var

Bad-ı nevbahar ardına takılırsa da ruhun

Şad ol Fadiya çün kuy-u canana hicret var

SERGÜZEŞT-İ İNSAN

Çöktü üzerime koyu karanlık
Cehennemi yaşadım bir anlık
Bedenim toprakta paslı sandık
Yavaş yavaş gömülüyorum…

Tahta kafesim hışımla gıcırdamakta
Beyaz urbam usulca sıyrılmakta
Ruhuma ılık ılık nefes dokunmakta
Bir el uzanıyor, diriliyorum…

Engin deniz misali kordan sahra
Yok bir serin gölgelik istersen ara
Suni genişlik mahkum etti dara
Yangınlarla paklanıyorum…

HAZAL...

Ne necm-i tali var gecemde artık ne hilal

Başka bir kasvet sarar günü, zulmet hep leyal

Dur hele, dehr-i birahim nedir bu isti’cal

Hazanı yaşattın yine, bahar oldu hayal

Rüzgârınla kırıldı hak-i dildeki nihal

Anla bir, yazılı berg-i sevda buldu zeval

Nedendir bir ömrü seninle paylaşmak muhal

Nedendir söylesen de bilsem, ah bilsem hazal

Leyl-i derunuma derdimi ederim pinhan

Nicedir olsada nar-ı aşkın ile suzan

Güftarı sana, meskûndur hep âleme lisan

Vakt olsa anlatsa sana seni dil-i revan

Âlem-i misalde oluruz iki kahraman

Efsus ki, bu vuku-u hayale yok bir imkân

Nedendir bir ömrü seninle paylaşmak muhal

Nedendir söylesen de bilsem, ah bilsem hazal

Çah-ı dehanın yanında bir siyah hal vardır

Ruhsarında berg-i gülden kalma bir al vardır

Handan çehrende afitab misal bir hal vardır

Avaze-yi güftarında sanki zülâl vardır

Şaşma hale kim, her mevsimimde hazal vardır

Öyle lakin sende bilinmez bir kural vardır

Nedendir bir ömrü seninle paylaşmak muhal

Nedendir söylesen de bilsem, ah bilsem hazal

Hicr-i pertev-i ayn iken, lütfun görsün ağyar

Bigâne edasın, ne fayda etsem ah u zar

Mevsim hazan, rengi hazal, umulur mu bahar

İkliminde, hüzn içinde bülbül-ü nalekâr

Hışmetme cana, olma sakın bana sitemkâr

Bela-yı gamdan etti Fadi aşkın aşikâr

Nedendir bir ömrü seninle paylaşmak muhal

Nedendir söylesen de bilsem, ah bilsem hazal

YAŞ YİRMİ ÜÇ...

Yaş yirmi üç yolun bir kısmı eder

Herkes gibi herhangi bir yerindeyiz ömrün

Çocuk çağımızdaki o masum, neşeli günler

Ah çekip bir sigara yakmak nafile bugün

Edindiğin o kadar bilgeye rağmen elden gider...

AĞLARIM HATIRA GELDİKÇE GÜLÜŞTÜKLERİMİZ...

Nihayet-i muhabbet oldu bidayet-i veda

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz

Boş odamda dolanır bir ah, bir sızılı seda

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz

Kaldı yadigâr şimdi çeşm-i giryan dil-i püryan

İşitmez ahımı kim bigâne eda o sultan

Yayılır ekşim zemine peyda olur bir umman

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz

Dünde bir bünyad-ı sevda yıkmaya karar kıldık

Efsus ki can, biz de o enkazın altında kaldık

Dildeki bu yâre-yi hicran hemen geçer sandık

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz.

Hayat bugün geri dönülmez bir yolun başında

Maziden kalan anılar birer zakkum tadında

Eski hatıradır Fadi şimdi, yârin yâdında

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz.

NE GÜL ZAMANIDIR ŞİMDİ NE BÜLBÜL...

Al da bu çiçekler başucunda dursun,
Ne gül zamanıdır şimdi ne bülbül
Sakla, iki yaprak arasında koksun
Ne gül zamanıdır şimdi ne bülbül

Hazan içinde hüzün bir gelir şimdi
Bu yeldada ne yağmur, ne rüzgâr dindi
Neşe rengini sayfadan bir söz sildi
Ne gül zamanıdır şimdi ne bülbül

Yüzünün hayali uyutur bu gönlü
Yine senin gönlün unutur bu gönlü
Sanma başka bir şey avutur bu gönlü
Ne gül zamanıdır şimdi ne bülbül

Güle nisyan ulaştı bülbül ilinden
Yok ki halas bivefa zulüm selinden
Yâdın silindi Fadi yârin dilinden
Ne gül zamandır şimdi ne bülbül.

EN GÜZEL ŞİİR GİDENE YAZILIR...

Dönme, zayıftır dallarım
Tekrar çiçek açmaz
Meyveye duramaz kırılır
Dönme baharın o hoş havası,
Çarpar şimdilerde, bana yaramaz
Boş odamın içinde bir dünya
Bir umman yol bulur illa
Ama sen dönme...
Güzelliğine yakışmaz bu harabe
Geceye hapsolur mu güneş
Gerçek olur mu yalana eş
Dönme kırılır söz kanadım
Batar sürur denizinde
Hüzünlü nice kelime
Sürur sende kalsın
Hüznü bende bırak yine
Ve gittiğin yerden dönme
Sorma da bu ısrar niye

Dönme, zayıftır dallarım
Tekrar çiçek açmaz
Meyveye duramaz kırılır
Bir cümlen ve gidişin
İçimde hala sızıdır
Buna rağmen dönme çünkü
En güzel şiirler gidene yazılır...

GİTMEYİ BİLECEKSİN...

Bileceksin gitmeyi
Bakmayacaksın ardına ne olur diye
Bırakmayacaksın bir kırıntı dahi
Ve hiç bir şey umut adına,
Yıkacaksın geçtiğin yolları
Eğer gidiyorsan, geri dönmemek için
Ayakların geriye doğru gitmeyecek
Aklının hükmünü geçireceksin kalbine
Ama eğer yoksa iraden,
Yenik düşeceksen bir zaman sonra kalbine
Ve duygular saracaksa seni
Vazgeç…
İçerde kalan parça rahatsız eder seni
Tek bir sebebin kalmadığında ise
Giderim deme, git!
Bir aşk dilenmedir o çünkü
En nihayetinde gideceksen de
Giderim demeyeceksin, gideceksin
Gitmeyi bileceksin…

GEREK...

Giryanken, gözden illa yaş mı dökmek gerek

Ağyara elemi handan ile setretmek gerek

Mihmandır ten-i viraneye sirette hüsn-ü ruh

Kim hub için suret-i rana mı seyretmek gerek

Silinir şems-i ruyu dideden ol yarin eyvah

Hicrana yanmaya andan ırak mı düşmek gerek

Bidarem nice, aşkın ki sarik-i huzurumdur.

Tarrar olmaya sim ü zeri mi gasbetmek gerek

Şekvası vardır azardan, dalda kurur goncagül

Katl-i cana illa bedenden ruh mu çekmek gerek

Bağlar rest-i zülfüyle, saplar gamze-yi celladın

Şikar-ı şaha hançer ve kılıç mı çekmek gerek

Derde agahtır Fadi enis-i kalbin, et sükut

Kim beyhude sivaya mı bahsetmek gerek

ELİF ELİF

Emare-yi muhabbet sinemde elif elif
Öyle kim olur deva bin derde elif elif

Bahr-i buhran içre hoş olur âlem duyup çün
Çalar, terennüm eder sazende elif elif

Kaddi bir nihal-i nevbahar ol gülizarın
Hatrolur, okunur suretinde elif elif

Yetmiş bin mesafe durur, şaha ermez yedim
Dalsa dide seyre kalksa perde elif elif

Cümlenin lisanında sahib-i hüsnün yâdı
Şaşma! Saklı âlemin özünde elif elif

Dilin la’l olmuş ey Fadi hicabın ardında
Aya, püryan mısın hasretinde elif elif

UMUT

Hüzün yoklamakta yüreğimi her adım başı
Nereden bileceksin içimdeki soğuk savaşı
Ne sanırsın bendeki bu sessiz kalışı
Umut, ayağımın altında kaldırım taşı...

YAPRAK DÖKÜMÜ

Yaşanan yaprak dökümüdür sevdalarda
Yazık ki üzülen vardır her iki tarafta
Ağızdan çıkan sözler canı yaksa da
Normal karşılanır her şey hatta yalan da..

ELA VE MAVİ

ne vakit gözlerim baksa gözlerine doğru
yeşil bir ırmak akar, mavi denize doğru

fadi kılıçzade