MASAL

Bir gün, bir adam bir kadın sevdi

Güneş şuası saçları bukle bukle

Bahara rengini veren gözleri ela

Yaz sabahları kadar aydın çehresi

Gözlerindeki ışıltı yıldız sağanağı

Bir kadın sevdi adam ama gizlice

Asırlık köhne bir sırrı saklar gibi

Sustu adam, derin sükûta durdu dili

Toprak altındaki cevherler gibi

Mahzen etti duygulara kalbini

Adam bir gün bir kadın hayal etti

Aynı saç, aynı yüz hem aynıydı gözleri

Rengârenk boyandı hem birden,

Gecenin şebreng atlas perdesi.

Kurduğu hayalin sıcak koynunda

Daldı adam, huzurlu bir uykuya

Bir rüya gördü adam, hem nasıl bir rüya

Ya mavisi ya kendisi başkaydı semanın

Bülbülleri susmuş, güller dile gelmiş.

Buluttandı yolları bu garip dünyanın

Neden sonra, adam bakıp kaldığı yerde

Elindeki yeşil taşlarla kendisini gördü kadının.

Ve sonra başka bir sabaha uyandı adam.

Ruhu henüz üstünden inmemişti bulutların.

Bir gün bir kadın, bir adam sevdi

Geçip karşısına adamın “seviyorum“ dedi

Adam almadı üzerine bu sevgiyi, sustu.

Kadını şaşkınlığa, kendini yalnızlığa mahkûm etti.

               

Bir gün, bir adam bir kadını terk etti.

Aynı saç, aynı yüz hem aynıydı gözleri.

Adam yarım bırakarak bu hikâyeyi, gitti.

Kendi bile sebebini bilmiyordu hâlbuki.